ไทรย้อยใบทู่ (Ficus microcarpa)

ชื่อพฤกษศาสตร์
Ficus microcarpa

วงศ์
MORACEAE

ชื่อพื้นเมือง
ไทรกร่าง,ไทรย้อยใบทู่,ไฮฮี 

ลักษณะทางนิเวศวิทยา (การกระจายพันธุ์ตามธรรมชาติ)
มีการกระจายพันธุ์ในป่าดิบแล้ง ป่าดิบชื้น และป่าเบญจพรรณ ป่าเสื่อมโทรมชายทะเล หรือเขาหินปูน ความสูงถึงประมาณ 1,100 เมตร 

ชนิดป่าที่พบ
ป่าดิบแล้ง ป่าดิบชื้น และป่าเบญจพรรณ ป่าเสื่อมโทรมชายทะเล หรือเขาหินปูน

ลักษณะทางวนวัฒนวิทยา
 

ลำต้น / ลักษณะเนื้อไม้
เปลือกสีน้ำตาล

ใบ
ใบเดี่ยว เรียงเวียนสลับหรือรูปไข่แกมรูปรี โคนใบกลม ปลายใบแหลม เนื้อใบหนา สีเขียวเป็นมัน

ดอก
ดอกช่อ ช่อย่อยเป็นแบบดอกมะเดื่อ รูปค่อนข้างกลมหรือรูปไข่ ดอกขนาดเล็ก ออกเป็นคู่จากข้างกิ่ง ไม่มีกลีบดอกเมื่อติดผล 

ผล
ทรงกลม ไม่มีก้านผล ผลออกเป็นคู่ติดกันอยู่ตรงซอกใบ ผลมีสีเขียวอ่อน แก่เป็นสีเหลือง

การขยายพันธุ์
ขยายพันธุ์โดยเพาะเมล็ด ตอน หรือปักชำกิ่ง
ช่วงเวลาออกดอก-ผล
ออกดอกและออกผลตลอดทั้งปี
การใช้ประโยชน์และความสำคัญ
ราก รากอากาศใช้ต้มดื่มขับปัสสาวะ แก้ขัดเบา แก้นิ่ว บำรุงน้ำนม รากสมานลำไส้ แก้ท้องเสีย

ความสำคัญ            เป็นต้นไม้ที่พระพุทธเจ้าประทับอยู่เจ็ดวันขณะเสวยวิมุตติสุข (ความสุขที่เกิดจากความหลุดพ้น) ทรงตอบปัญหาของพราหมณ์หุกชาติ แสดงสมณะและพราหมณ์ที่แท้ พระอรรถกถาจารย์กล่าวว่าธิดามาร 3 ตน ได้มาประโลมพระองค์ ด้วยเสน่ห์กามคุณต่างๆ นานา พระองค์กลับไล่ไปเสียแสดงถึงบุคลิกลักษณะอันประเสริฐของผู้ชนะตนได้แล้ว จะไม่ยอมกลับเป็นผู้แพ้อีก 

แหล่งอ้างอิง
กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช

อุทยานวังตะไคร้