ราชพฤกษ์ (Cassia fistula L.)

ชื่อพฤกษศาสตร์
Cassia fistula L.

วงศ์
FABACEAE

ชื่อพื้นเมือง
คูน ลมแล้ง ชัยพฤกษ์ ลักเกลือ ลักเคย กุเพยะ ปือยู ปูโย เปอโซ แมะหล่าหยู่

ลักษณะทางนิเวศวิทยา (การกระจายพันธุ์ตามธรรมชาติ)
ไม้ต้นผลัดใบ ใบประกอบแบบขนนกปลายคู่ ดอกสีเหลืองสด ผลเป็นฝักยาว รูปแท่งกลม เมล็ดมีเนื้อเหนียวสีดำหุ้ม

ชนิดป่าที่พบ
พบตามป่าเต็งรัง และ ป่าเบญจพรรณ ที่ความสูงจากระดับน้ำทะเลไม่เกิน 600 ม.

ลักษณะทางวนวัฒนวิทยา
 

ลำต้น / ลักษณะเนื้อไม้
เปลือกต้นสีน้ำตาลอ่อนเรียบเกลี้ยงหรือแตกเล็กน้อย เปลือกชั้นในสีชมพู-แดง หรือส้ม

ใบ
ใบประกอบแบบขนนกปลายคู่ ใบย่อย 3-8 คู่ รูปไข่แกมขอบขนาน กว้าง 4-8 ซม. ยาว 7-12 ซม.

ดอก
ออกดอกก่อนผลิใบใหม่ เป็นช่อกระจะ โปร่ง ตามซอกใบ ห้อยลง มีหลายดอก กลีบดอกรูปไข่กว้าง สีเหลือง 

ผล
ฝักยาวคล้ายทรงกระบอก ห้อยลงสีดำ แก่แล้วไม่แตก แต่จะร่วงทั้งฝัก มีหลายเมล็ด เมล็ดฝังอยู่ในเนื้อผลสีดำเหนียว 

การขยายพันธุ์
ขยายพันธุ์โดยเพาะเมล็ด 
ช่วงเวลาออกดอก-ผล
ออกดอกเต็มต้มเมื่อต้นฤดูร้อนระหว่างเดือนกุมภาพันธ์-พฤษภาคม
การใช้ประโยชน์และความสำคัญ

ฝักแก่

ฝักอ่อน

ใบ

ดอก

 

ใช้เป็นยาระบาย

ใช้ขับเสมหะ

ฆ่าเชื้อโรค

ช่วยแก้แผลเรื้อรัง ใช้เป็นยาถ่าย ยาระบาย ช่วยหล่อลื่นลำไส้ รักษาโรคที่เกี่ยวกับกระเพาะอาหาร

ความสำคัญ            เป็นต้นไม้ประจำชาติไทย มีสีเหลืองอร่ามพุ่มงานเต็มต้น เปรียบสัญลักษณ์พุทธศาสนา

 

แหล่งอ้างอิง
กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช

อุทยานวังตะไคร้